Dit is mijn schriftje uit de eerste klas, anno 1951. Zo leerde ik letters schrijven. Met de kroontjespen, tong tussen de tanden en de inktlap paraat. Eindeloos herhalen. Het zou ook misschien wel úw schriftje kunnen zijn, als u tenminste vóór de jaren zestig op de lagere school zat. Tegenwoordig leren kinderen ook nog wel schrijven, maar dan heel anders. Trouwens, schrijven we überháupt nog wel, gewoon met de hand? Of tikken we alles op de computer, met de mail, met het mobieltje? Krijgt u of schrijft u nog wel eens een handgeschreven brief? Het handschrift raakt wat verloren en dat is wel jammer en zorgelijk. Tegelijk is er toch wel een soort verlangen naar het handschrift. Er zijn diverse druklettertypen in omloop die het handschrift imiteren, of minstens ‘handschriftachtig’ zijn.

De mooiste drukletter die is ingegeven door het handschrift is de letter Zapfino, die u misschien ook wel op de computer heeft zitten. Hij is ontworpen door een groot kalligraaf en letterontwerper: Hermann Zapf, Duitser, in 2015 overleden. Hieronder zie je de naam van dit lettertype, uit 1998, zoals Zapf die kalligrafeerde. Zijn letter is zo sierlijk, zo mooi, dat hij nu als drukletter te pas en te onpas wordt gebruikt, en dan kan het ook te veel worden. Je ziet die letter op restaurantmenu’s, gevels van lingeriewinkels, suikerzakjes, noem maar op. Maar mooi blijftie!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *