Ik zat, denk ik, in de vierde klas van de HBS, Stanislascollege in Delft. We hebben het over 1963 of 64. In de Nederlandse les kregen we de proefwerken terug die we de vorige week hadden gemaakt. Mét het cijfer dat meneer Waser, de leraar Nederlands, ons had toebedeeld. Maar tot verbazing van iedereen had hij met zijn rode balpen er niet een 4 of 5 of 8 op gezet als score, maar een heel vreemd teken. We hadden geen idee wat dít nu weer voorstelde, en we hadden geen idee of we nu een voldoende hadden gehaald of juist niet. En meneer Waser gaf geen krimp, hij verklapte niks. Hij wilde ons niet wijzer maken dan hij nodig vond.

Maar: ik was in die tijd al heel geïnteresseerd in andere schriften, en verzamelde en noteerde wat ik daarover te zien kreeg. Dus thuis ging ik zoeken in mijn verzameling en ja, daar kwam ik die tekens tegen: het waren de cijfers… in het Koreaans. Dus toen we na het volgende proefwerk weer van die  merkwaardige beloningen kregen, kon ik die voor de makkers in de klas achteloos ‘vertalen’: oh, jij hebt een 7, en jij hebt een 5. Waser zag het een paar seconden met verbazing aan en moest toen glimlachend constateren dat zijn vondst was doorgeprikt. Hieronder zie je het lijstje met die Koreaanse cijfers. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *